Ha Giang loop, Vietnam

//Ha Giang loop, Vietnam

Vietnam heeft een prachtig landschap. Van de mooie stranden en heuvels in het zuiden naar de fantastische bergen in het noorden. Het is natuurlijk geheel aan jezelf welke van deze twee verschillende natuurverschijnselen je het mooiste vindt. Mijn voorkeur gaat uit naar de bergen. En die vind je in Noord-Vietnam. Ik heb Noord-Vietnam samen met mijn beste vriend bereisd. Noord-Vietnam is een waanzinnige plek, met onder andere de rijstvelden in Sapa of het natuurwonder bij Ha Long Bay. Deze plekken zijn het meest bekend in het noorden en vaak ook het meest toeristisch. Ik weet alleen wel zeker dat de meeste mensen het mooiste gebied van het noorden overslaan: Ha Giang. En spreek dit niet uit met de mooie ”g” klank die wij als Nederlanders zo goed beheersen. De juiste uitspraak is ‘Ha Jang’. Alsof je jouw buurman Jan gedag zegt als hij zijn bloemen in de tuin aan het bijwerken is, maar dan net iets anders. Ha Giang is mijn favoriete plekje in Vietnam en ik zal vertellen waarom ik dit vind en hoe je het beste uit dit plekje kan halen.

Ha Giang kun je het beste verkennen met de loop die door dit gebied heen gaat. De Ha Giang loop. De loop is een 3 tot 4-daagse tocht op de scooter of motor door de bergen bij het plaatsje Ha Giang. Ha Giang is een plaatsje dat gelegen ligt in het meest noordelijke puntje van Vietnam. Je kunt vanuit Hanoi een redelijk comfortabele nachtbus nemen die eruitziet als een hotel op wielen, of je kunt een hilarische busrit vanuit Sapa nemen van 7 uur. Het is hilarisch omdat de bus gemaakt is voor 30 mensen, maar je eindigt met ongeveer 50 kleine Vietnamezen, gepropt in een kleine bus en soms vind je er nog wel eens een op je schoot. Het is een hele ervaring, dat moet ik toegeven. Na een lange tocht zijn er een paar opties om te slapen. Dit ligt natuurlijk aan je eigen budget maar ik raad een hostel aan. Het is goedkoop (ongeveer 3 tot 5 euro per nacht) en je kunt er vaak ook een traditioneel Vietnamees familiediner meepikken en niet te vergeten de bijpassende rijstwijn die je met veel plezier en tegelijkertijd tegenzin (het voelt soms alsof je robijn wasmiddel door je mond heen gooit) achterover moet gieten. Er zijn 2 specifieke hostels die de je erg goed kunnen helpen met het doen van de Ha Giang Loop: Qt Hostel en Bong hostel. Deze 2 hostels worden vaak bezocht door mensen die de loop willen doen. Het is hier ook goed mogelijk om wat reisbuddies te vinden zodat je de loop niet alleen hoeft te doen. Beide hostels leveren een kaart met de beste slaapplekken en routes en zij verhuren ook de scooter of motor. Vaak slaap je een dag in het hostel en ga je de volgende dag op pad.

Je hebt op het begin 2 keuzes die je moet maken. Ga je 3 of 4 dagen? Ga je op een schakelmotor of een semiautomatische scooter? De eerste keuze is eigenlijk een no-brainer. Ga 4 dagen! Het zou zonde zijn om deze loop in 3 dagen te doen. Je zal dan soms moeten haasten en dat is nooit positief. Het is echter een mogelijkheid dat je wat krap met de tijd komt te zitten en ik heb sommige mensen gesproken die de 3-daagse loop hebben voltooid en ook een fantastische tijd hebben gehad. De tweede keuze is geheel aan jezelf. Zelf heb ik samen met mijn reismaatje een schakelmotor gekozen omdat we dit een hele uitdaging vonden en het graag wilde proberen. We kregen de tijd om te leren motorrijden voordat we de bergen in gingen en dit was ook noodzakelijk. De paadjes zijn soms wat tricky en ook het verkeer helpt in dat opzicht niet mee. Maar dit hoort er allemaal bij. De eerste dag rijd je gelijk al langs fantastische plekken. Hoe ver je ook kijkt, het is adembenemend. En dit was nog maar dag 1. De eerste dag slaap je vaak in het plaatsje Yen Minh. De plaatsjes die je onderweg tegenkomt zijn erg primitief. De omgeving is erg communistisch en dit zie je ook terug in de leefomgeving. Je slaapt vaak niet comfortabel maar wel goedkoop. Het is  interessant om de plaatsjes die je tegenkomt te verkennen en de mensen te zien leven. Ze zijn vaak vriendelijk of ze kijken je met een heel scheef hoofd aan. ”Welke gek zou hier nou willen zijn?”, hoor je ze denken. De eerste dag hebben we geen toerist gezien.

Je maakt geheel je eigen planning. Je kunt gaan en staan waar je wilt en deze vrijheid hoort helemaal bij het hele avontuur. Wil je uitslapen, prima. Wil je de zonsopgang zien vanaf een berg, ga je gang. Je bent niets verplicht en dat is heerlijk. De tweede dag ga je naar Dong van. Dong van is het meest noordelijke plekje van Vietnam. Vanaf hier kun je ook naar een berg rijden waar je de Chinese grens over kan kijken. Onderweg maak je de gekste dingen mee. Zo zagen wij een gebraden hond aan een spit, een klein meisje haar behoefte doen op straat en vrachtwagens volgepropt met van alles en nog wat. Ook de wegen zijn vaak merkwaardig.  Alleen maar zand of alleen maar stenen. Ze noemen alles een weg in Vietnam. Sommige stukjes kunnen tricky zijn maar als je niet hard rijdt en voorzichtig doet is deze hele loop prima te doen voor beginners. Vergeet niet de mooie toeter te gebruiken om de twee seconden, dat doet namelijk iedereen, vooral bij de scherpe bochten. Na een tijdje krijg je ook in de gaten welke toeter bij welk voertuig hoort. Hoe harder en luider de toeter hoe groter en gevaarlijker het voertuig. Even uitkijken dus.

De derde dag is de mooiste dag Ik kan niet stoppen met lovende woorden gebruiken over deze plek. Maar de derde dag, ja, dat is dé dag. Het stuk wat je gaat rijden wordt een van de mooiste motorroutes ooit genoemd. De route van Dong van naar Meo vac is something else. Je rijdt langs de mooiste plekken en je kunt alleen maar genieten. Er is weinig verkeer en ook zijn er weinig grote obstakels die je onderweg zult tegenkomen. Je moet echter wel geluk hebben met het weer. Het ligt eraan welke route je natuurlijk neemt de derde dag maar wij zijn ook een gedeelte van de ”hoofdroute” afgegaan. Dit stuk was adembenemend en stil. Als je het brulgeluid van je motor even uitzet hoor je bijna niks. Enkel de wind en wat koebellen in de achtergrond. Een en al stilte en rust. Ik gok dat je hier een speld kan laten vallen en het toch nog horen. Oké, misschien geen speld, maar zeker wel een mes of een vork. Ik kan mij nog herinneren dat we na de derde dag in ons bed lagen en alleen maar konden glimlachen. We wisten: deze dag zullen we nooit meer vergeten. Zelden zullen we nog zoveel vrijheid, schoonheid en blijheid op één moment tegelijk voelen.

De vierde dag ga je grotendeels langs stukken die je al eerder hebt gereden, maar dan van de andere kant. Heel gek hoe je perspectief dan kan veranderen. Wanneer je een berg op- of afgaat, is dat een wereld van verschil. Het lijkt wel alsof de hele omgeving veranderd. Dus dezelfde weg terug rijden is niet saai. Wij deden ook nog een stuk die we de tweede dag niet konden doen vanwege de mist, dus zagen we zelfs nog wat hele nieuwe stukken. Ondanks de mist die je soms onderweg kunt tegenkomen gee

2017-12-19T17:35:50+00:00