Melbourne

//Melbourne

Melbourne
De meeste grote steden hebben hun eigen karakteristieke eigenschappen. Dat ligt aan het publiek dat zich er manifesteert, de historie die er rust en de architectuur die een stad uiterlijk geeft. Wanneer je aan Australië denkt, denk je vaak als eerste aan Sydney. Een grote en beroemde plek, maar niet de hoofdstad van het land (dat is Canberra). Het is zelfs lastig om aan te wijzen waar alles nou ligt. Mijn hele coördinatie is tijdens deze reis volledig veranderd. Ik weet nu dat Sydney aan de oostkust ligt ergens onderop. En Melbourne is het onderste puntje van Aussie waar iedereen zich lijkt te verzamelen.

Ik heb contact met een vrouw die er woont en waar ik mag slapen voor een heel weekend. Ze stuurt haar adres naar me op, plus routebeschrijving naar de verborgen gratis parkeerplaats die van haar is en is vanaf het eerste moment dat we elkaar mailen ontzettend gastvrij. Ik pak mijn spullen, zet mijn zonnebril op en vertrek opnieuw met de auto, deze keer richting Melbourne. De rit duurt twee uur, aangezien ik naar de CBD ga. Dat betekent Central Business District en is het hart van de stad waar alles gebeurd. In plaats van dat ik aan de andere kant van het land zou kunnen zijn in Hollandia, ben ik nu als een mier naar een plekje iets verderop geschoven. Ik volg de hoofdweg van Melbourne waar ik op een gegeven moment ergens linksaf moet slaan. Het duurt even voor ik de zijstraat in de zijstraat vindt en dan uitkom in een andere zijstraat. Snap je ‘m nog? Ik ook niet. De weg kruist tussendoor drie andere wegen en ik rijd er twee keer langs, maar dan merk ik de details steeds beter op en trap op de rem om vervolgens een stukje achteruit te rijden en de auto het zijstraatje van de zijstraat van de zijstraat van de hoofdstraat in te manoeuvreren.

Als de auto geparkeerd is laat ik mijn rugtas achter, neem de Amsterdam-tas (die inmiddels steeds meer ogen trekt en gesprekken losknoopt) op mijn schouder en verdwijn de stad in. Op mijn weg naar het Flinders Street station haal ik ergens een club sandwich wrap (ja, zo heette het) en een ijskoffie. Uiteindelijk steek ik een lange brug over en aan het eind ervan is er een gigantische stroming van mensen die een klassiek gebouw entert en weer verlaat. Ik heb het station bereikt.

Genietend van het uitzicht en de twee typerende Aussie surfdudes naast me zingend en gitaarspelende wacht ik op een au pair waarmee ik heb afgesproken. 

Als ze er is gaan we op stap en wandelen de rest van de middag en avond door Melbourne. Het is warm en druk op de geurende straten, maar de energie die door de mensen en gebouwen stroomt geven alles sfeer. Er zijn veel grote graffiti werken en kleurrijke steegjes te vinden, een bewijs van de artistieke zielen die hier ronddwalen. Je bent verplicht stil te staan als je een vrouw met gitzwarte haren aan de zijkant van een gebouw ziet getekend met raven vleugels die wilt om haar heen slaan of een regenboog van heuvels in een smal pad tegemoet komt lopen.

We krijgen het idee om naar de film te gaan en dus vinden we met behulp van de gps, die er zelf ook nog steeds niet zoveel van snapt, een kolossaal winkelcentrum waar ergens op de tweede verdieping een bioscoop is gevestigd. We kijken naar Beauty and the Beast, a tale as old as time. Het verhaal is uiteraard bekend, maar met veel humor die ervoor zorgt dat de hele zaal stuk gaat van het lachen en gave effecten is het onze 25 dollar (omgerekend 17 euro, au) wel een beetje waard.

Mijn gezelschap verteld me dat ze een heerlijk restaurant kent in Chinatown, een straat met alleen maar Chinese cafes, barretjes, winkels en vreemde panden waar tientallen mensen achter een groot modern computerscherm uren spelletjes zitten te spelen. Het kan in Melbourne (of China, of China in Melbourne). We komen tot stilstand bij een rij die ons na een kwartier wachten naar binnen brengt. We krijgen een plek op de eerste verdieping toegewezen en even worden we overweldigd door zes grote groepen jongeren die samen zo luid praten en zingen dat we niet eens de kans hebben om met elkaar te kletsen.

Ondanks de verrukkelijke dim sum en het simpele water dat we zelf moeten inschenken bij een houten tafel achterin de hoek, zijn we opgelucht om de herrie weer te verlaten. Eindelijk mogelijk elkaar te verstaan lopen we pratend terug naar het station. Onderweg besluiten we bij een oude krantenstand omgebouwd tot minikeuken een Franse crêpe met Nutella te halen. Let op, alles wat je in Australië doet is pijnlijk. Pijnlijk veel geld waard.

Als we aankomen bij het drukke plein, het station en de hoofdweg ertussenin zeggen we elkaar gedag en verdwijnt ze het gebouw in op weg naar haar trein terwijl ik door een taxi wordt thuisgebracht. De geweldig vriendelijke ouders van de geweldig vriendelijke vrouw waar ik verblijf hebben hun reservesleutels van het huis op het wiel van de auto voor me achtergelaten, waardoor ik meteen naar binnen kan. Ik ontdek eerst het huisje wat voor ‘Melbournse’ begrippen aardig groot is voor wat je iedere maand aan huur betaald. Beneden is de keuken lang en net, de huiskamer klein en knus en boven zijn er een badkamer met inloopdouche, apart toilet en twee slaapkamers waarvan ik er in eentje mag verblijven.

Een half uur nadat ik ben geacclimatiseerd komt de eigenaresse het huis binnen, terug van een zakenreis om na het weekend weer te vertrekken. Ondanks haar drukke schema gaan we gezellig aan de keukentafel zitten en hoort ze mijn verhalen aan alsof er geen moeheid waar ze tegen moet vechten in haar bestaat. De volgende dag wilt ze met me de stad ontdekken en zoals beloofd staan we op tijd op en gaan samen met de tram naar de CBD tien minuten van haar huis vandaan. Net naast de brug waar ik eerder ben geweest zoeken we een plekje op het terras van een restaurant meteen aan de rivier.

Een heerlijke beker met romige ijskoffie en scrambled egg on toast zijn een goed begin van onze dag. 

Na nog meer dwalen en de uitleg die mijn tourguide me bij alles geeft wat ik tegemoet kom nemen we de  uber richting een suburb in de buurt van Melbourne. Het is er nog artistieker en de wolkenkrabbers maken plaats voor knusse en ouderwetse gebouwtjes waar opnieuw veel hipster restaurantjes en alternatieve kledingwinkels in verstopt zitten. Iedereen is uniek en dat wordt nog eens duidelijk gemaakt door de bijzondere creaties die worden gedragen. Ik geniet van het feit dat er nergens naar wordt opgekeken en iedereen wordt gelaten zoals hij of zij is. Zoals het hoort te zijn, denk ik?

We komen terecht bij een verscholen markt waar iedereen eigengemaakte sieraden, prulletjes, kleding, kunst en andere dingen verkoopt. Nog steeds duur, maar wel authentiek ondanks dat het er hip uitziet en overloopt in een rustieke loods. Ik weet mezelf te beheersen en uiteindelijk een ding aan te schaffen. Mijn buit komt van een jongeman met donkerblond rasta haar en de meest lichtblauwe ogen die simpelweg houten blokken verkoopt met erop een eigengemaakte foto geprint. De plaatjes zijn afkomstig van overal ter wereld aangezien de held al jaren reist om mensen over de wereld te voorzien van basisbehoeften waar ze zelf niet aan kunnen komen of krijgen vanuit hun overheid. Er staan honderden ‘houtjes’ geïnstalleerd in z’n kraam, maar na een goede blik door het mini museum te werpen vind ik iets dat bij mij past en me aanstaart alsof het me iets duidelijk wil maken. Walk unafraid, is wat er op de licht bruinige cementmuur in zwarte blokletters staat geschreven. De easy-going man vertelt me hoe hij naar interessante muren zoekt en dat hij deze tekst er zelf op eentje in Oeganda heeft geschreven om er vervolgens een foto van te maken.

Makkelijk als het is om met iemand in Aussie te praten en ze in korte tijd te leren kennen, geven we de man onze naam, een hand en zeggen we dankbaar gedag. 

De zondag erna gaan we in de ochtend nog naar een bijzonder overdekte markt waar van alles en nog wat wordt verkocht. Ik vind een boomerang of twee voor het thuisfront en een heleboel schattige koala’s met een shirtje aan en eveneens een boomerang in hun klauwtjes, gewoon als leuk souvenir. Op een of andere manier belanden we in een gebouw waar opnieuw een markt-concept aan de hand is en de drukte van mensen bij allerlei kraampjes en vitrines van winkels vertellen wat ze willen. Vers vis, vlees, kaas, brood en lekkernijen, alles is er te vinden. De geur is verschrikkelijk, maar mijn ogen doen het werk en vinden een manier om het in zich op te nemen. We besluiten weer naar buiten te gaan en bij een restaurant wat te ontbijten. Voor de tweede keer kies ik voor een ijskoffie en scrambled egg, ditmaal met chorizo, sla en krokante toast.

Ondertussen valt mijn oog op allerlei mensen die een GP shirtje dragen voor de Formule 1 races die al het hele weekend gaande zijn, in het park een straat achter het huis waar ik verblijf. Helikopters die boven de stad zweven zijn er getuige van en de zoevende racewagens zijn overal te horen. Ik probeer nog binnen te komen, maar een vriendelijke jongen van de beveiliging die ik ernaar vraag maakt me duidelijk dat ik aan de andere kant van de brug die over de weg is gebouwd waarschijnlijk al snel zal terug worden gestuurd, omdat ik geen 100 dollar voor een kaartje heb betaald. Na een gezellig gesprek koop ik een flesje water bij de ijstruck in de buurt en struin ik terug richting mijn verblijfplaats. Als de werkweek van m’n host is gecanceld door een heftige storm in Townsville, in het noorden, gaat ze met familie gezellig lunchen en verlaat ik de thuisbasis in Melbourne.

Ook al staat er een zwart hek tussenin, ik rijd een paar meter van de racewagens vandaan als ze voorbij komen gesjeesd. Met een grijns laat ik de stad achter me en bedenk ik me hoeveel avonturen ik meemaak in dit overheersende, maar toch ook vreedzame land die me doet wanen in een film en mijn leven zoveel waarde geeft. De kangaroos springen vlak voor je neus over de weg (tot mijn geluk al meerdere malen gebeurd) en geen seconde ben je niet omgeven door de smaragdgroene en zanderige natuur die iedere keer weer iets nieuws in petto heeft. En nog lang niet heb ik er genoeg van gekregen.

Places to Visit:

The Botanical Gardens beside St Kilda Road

Albert Park is where the Grand Prix takes places and if not you can visit the St KiIda beach

A walk past the National Gallery of Victoria and the Arts Centre alone is mesmerizing

Have a brunch at the Taxi Kitchen, right next to the bridge across Flinders Street Station

Visit Chinatown, a street full of Chinese shops and delicious restaurants

Check out all the souvenirs and food hall at Queen Victoria Market, the biggest in Melbourne

2017-12-19T18:28:30+00:00